Beyoğlu

Niye bilmiyorum ama Taksim'i hep çok sevdim. Hep burada gezdim, burada eğlendim. En rahat burada ettim; kendimi, kendim gibi en çok burada hissettim.  Ve hep burada oturmak istedim. On yedi yaşımda Galatasaray'da Can Yayınları'nın karşısındaki şimdi elden geçirilmiş binada oda tutmaya kalkıştım, sonra cesaret edemedim. İlkbahar sabahları ara sokaklarını, güzel binalarını çok severim. Bir de, bir süre sonra insanın gözü sahip olduğu şeyin güzelliğine karşı körelir ya, benim ki körelmedi. Ahmet'le hala büyük bir aşk ve gururla oturuyorum Cihangir'de. 

Keşke Paris, je t'aime, New York, I Love You gibi İstanbul, Seni Seviyorum diye bir film çekse birileri. Hatta bir hikayesinde de ben oynasam.